Jessica's verhaal

Jessica is een 37-jarige overlevende van borstkanker. Ze is moeder van twee kinderen en woont in Frankrijk. 

Jessica ging naar vier verschillende dokters voor haar borstklachten. Elke keer kreeg ze te horen dat ze te jong was voor kanker en dat ze zich geen zorgen moest maken. Na zes maanden doktersbezoek werd haar eindelijk een echografie aangeboden.

Dit is haar verhaal.

"Mijn naam is Jessica Lozano, ik ben getrouwd en heb 2 kinderen. Ik heb Mexicaanse ouders (al mijn familie komt uit Mexico en de VS) maar ik ben opgegroeid in Frankrijk. Mijn ouders waren frequente vliegers dus ik reisde de hele wereld rond. Ik heb journalistiek en biologie gestudeerd, en tot juni 2019 gaf ik bijles aan senioren op de middelbare school en had ik mijn eigen bedrijf.  

Ik ontmoette Jeune et Rose [een liefdadigheidsinstelling voor borstkanker in Frankrijk] in november 2018. Tijdens een concert overhandigden ze me een Know Your Lemons flyer en vroegen: "Wist je dat je op jonge leeftijd kanker kunt krijgen?" Ik was eerst verbaasd, maar ik vertelde hen dat ik waakzaam was omdat mijn tante uitgezaaide kanker had. Toen ik 13 was, zag ik een advertentie in een tijdschrift over zelfonderzoek, met de zeer krachtige boodschap"je borsten controleren en zelfonderzoek doen kan je leven redden". Ik weet niet waarom, maar sindsdien controleer ik minstens om de maand.  

Begin 2019 voelde ik een knobbeltje en het bleef gedurende meerdere menstruatiecycli... niet groter worden of veranderen, maar altijd aanwezig. Ik heb het nagevraagd bij twee verschillende artsen en ze vertelden me hetzelfde "het is niets", "het zit tussen je oren", "je kunt geen kanker hebben op jouw leeftijd," enz.

Ik herinnerde me de citroenen: en ik had een verandering in vormgrootte, een harde bobbel en een omgekeerde tepel: 3 van de 12 tekens! Ik vroeg de dokter "Is het zoals bingo ? Moet je ze allemaal hebben?" Toen ze zag dat ik volhield dat er iets mis was, stemde ze er uiteindelijk mee in om een mammografie te maken. Een maand later zei de radioloog me dat ik te jong was voor een mammografie en dat het tot kanker zou kunnen leiden als ik 70 was, dus dat ik eerst een sonogram moest laten maken. Na het sonogram vroeg de dokter of ik een biopsie wilde. Ik kreeg geen informatie over wat ik kon verwachten tijdens een biopsie in termen van pijn of tijd die het in beslag zou nemen, maar ik wist dat het me antwoorden zou geven en zonder twijfel was ik er zeker van dat het iets was. Mijn lichaam wist dat het iets vreemds was. Een week na het onderzoek, op 16 juli 2019, zit ik in een kamertje als de radioloog me vertelt: "Je had gelijk, het is triple negatieve kanker. U heeft deze week en volgende week meerdere onderzoeken gepland. U heeft een afspraak met Bergonié (het grootste kankercentrum in Bordeaux) in augustus. We zullen voor u zorgen."

Dit was de enige keer dat ik het mis wilde hebben! Maar ik werd tenminste serieus genomen. De tumor was een T1N0M0, minder dan een centimeter in diameter, dus kreeg ik een tumorectomie, gevolgd door 12 chemokuren en 33 bestralingen. De behandelingen duurden 180 dagen, maar ik leef! 

Ik heb nog twee verplichte onderzoeken per jaar voor de komende 5 jaar, een palpatie met een arts en een sonogram/mammogram. Deze maand heb ik een afspraak met oncogenetica: een nicht van mij heeft BRCA2 en elke generatie in onze families heeft een geval of twee van kanker gehad. Dus als de test positief uitvalt, onderga ik een preventieve mastectomie met directe reconstructie en een preventieve fimbriectomie.

1 op de 8 vrouwen krijgt borstkanker, dus preventie is essentieel. Ik heb het gevoel dat kennis macht is, maar je moet weten waar je op moet letten."